Banki nie mogą domagać się waloryzacji kapitału w sporze z frankowiczami

W poniedziałek 12.01.2024 r. TSUE ponownie wydał postanowienie, które osłabia pozycję banków w sporze z frankowiczami. Orzeczenie to zapadło pod sygnaturą C-488/23, na wniosek sędziego Michała Maja.

Tym razem Trybunał dość jednoznacznie wypowiedział się w kwestii braku uprawnienia banków do domagania się waloryzacji kapitału kredytu. Instytucje bankowe starały się uzyskać dodatkowe świadczenia pieniężne w przypadku orzeczenia nieważności umowy kredytowej. Podstawą prawną rozstrzygnięcia TSUE był art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. Przepisy te należy interpretować tak, że bank poza zwrotem kwot kapitału wypłaconego z tytułu wykonania tej umowy oraz ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia wezwania do zapłaty, nie może domagać się żadnej rekompensaty.

W rezultacie nie może być mowy o sądowej waloryzacji świadczenia wypłaconego kapitału w przypadku istotnej zmiany siły nabywczej danego pieniądza po wypłaceniu tego kapitału rzeczonemu konsumentowi. Rozstrzygnięcie to zdaje się rozwiało wątpliwości banków i prawników, które pojawiły się na tle interpretacji wyroku TSUE, w sprawie C-520/21. Warto wspomnieć, że ów wątpliwości spowodowały skierowanie szeregu pozwów przez banki, w których domagają się właśnie waloryzacji kapitału.

Banki nie składają broni i już pojawiają się stanowiska, w świetle których waloryzacja jest możliwa. Związek Banków Polskich wskazuje, że instytucja waloryzacji jest uniwersalną instytucją polskiego prawa cywilnego. Może być więc stosowana niezależnie od samego rozliczenia stron nieważnej umowy frankowej.

Foto: pixabay.com

Wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 26.10.2023 r. o odpowiedzialności agenta ubezpieczeniowego

Kancelarii ponownie udało się uzyskać pozytywny rezultat w sporze z Towarzystwem Ubezpieczeń. Nasz Klient domagał się wypłaty odszkodowania z obowiązkowego ubezpieczenia OC agenta ubezpieczeniowego. Wyrokiem z dnia 26.10.2023 r. Sąd Rejonowy w Białymstoku uwzględnił żądania pozwu w pełnym zakresie.

Na skutek typowej omyłki pisarskiej agenta ubezpieczeniowego Klient musiał ponownie wykupić polisę OC swojego pojazdu. W trakcie zawierania umowy ubezpieczeniowej z Towarzystwem Ubezpieczeń agent wskazał błędne dane leasingodawcy i ten nie odnotował ostatecznie faktu wykupienia polisy. Postanowienia umowy leasingu nie dawały możliwości rozwiązania sytuacji w inny sposób. Brak odnotowania nowej umowy ubezpieczenia OC skutkował wykupieniem ubezpieczenia przez firmę leasingową we własnym zakresie. Skończyło się to tak, że Klient musiał zapłacić dwa razy za wykupione polisy.

Towarzystwo Ubezpieczeń stało na stanowisku, że do zaistniałej sytuacji przyczynił się sam Klient. W ocenie ubezpieczyciela to ubezpieczający winien czuwać nad poprawnością danych przekazanych agentowi i samą treścią polisy. Z takim stanowiskiem Klient się nie zgodził, co znalazło swój wyraz w złożonej reklamacji od decyzji odmownej. Z uwagi na nieugiętą postawę Towarzystwa Ubezpieczeń Klient zdecydował się na skierowanie sprawy do Sądu.

Klient jako osoba poszkodowana działaniem agenta ubezpieczeniowego skorzystał z polisy OC tego podmiotu. Rozpoznając spór Sąd w pełni podzielił argumentację i stanowisko naszego Klienta. W rezultacie Sąd zasądził od pozwanego na rzecz Klienta kwotę odpowiadającą wartości drugi raz zapłaconej składki ubezpieczeniowej. Oczywistym jest, że w takiej sytuacji ubezpieczenia agenta winno zrekompensować szkody wywołane jego niestarannym działaniem.

 

Wygrana w sprawie nadpłaconego kredytu frankowego – wyrok z dnia 19.06.2023 r.

Nasza Kancelaria odniosła kolejny sukces w sprawie frankowej. Prawnikom udało się wywalczyć w Sądzie Rejonowym w Białymstoku zwrot nadpłaconego kredytu frankowego. Uznanie za nieważną umowy zawartej przez Klienta z Bankiem Polska Kasa Opieki Spółce akcyjnej w Warszawie skutkuje koniecznością zwrotu przez Bank kwoty 66.847,34 zł. Klient spłacił zaciągnięty kredyt, a więc pozew obejmował żądanie zwrotu nadpłaty.

Sprawdź, czy Twoja umowa kredytowa zawiera klauzule niedozwolone i jakimi roszczeniami dysponujesz w stosunku do Banku. Wciąż wiele osób spłaca drastycznie niekorzystne raty kredytowe lub nie domaga się zwrotu nadpłaconych kredytów w obcej walucie.

Kolejny sukces w sprawie frankowej – Sąd Rejonowy w Białymstoku z dnia 11 maja 2023 r.

Nasza Kancelaria odniosła kolejny sukces w sprawie frankowej. Prawnikom udało się wywalczyć w Sądzie Rejonowym w Białymstoku zwrot nadpłaconego kredytu frankowego. Uznanie za nieważną umowy zawartej przez Klientów z PKO Bank Polski S.A. skutkuje koniecznością zwrotu przez Bank kwoty 58.911,67 zł. Klienci spłacili zaciągnięty kredyt, a więc pozew obejmował żądanie zwrotu nadpłaty.

Sprawdź, czy Twoja umowa kredytowa zawiera klauzule niedozwolone i jakimi roszczeniami dysponujesz w stosunku do Banku. Wciąż wiele osób spłaca drastycznie niekorzystne raty kredytowe lub nie domaga się zwrotu nadpłaconych kredytów w obcej walucie.

Oczekiwany wyrok TSUE korzystny dla frankowiczów

W czwartek 16.03.2023 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał kolejny, korzystny dla frankowiczów wyrok, o sygn. akt C‑6/22.

Zgodnie z przewidywaniami większości prawników stanowisko Rzecznika Generalnego TSUE z dnia 16.02.2023 r. znalazło potwierdzenie w werdykcie sądowym z dnia 16.03.2023 r. Orzeczenie Trybunału daje nawet więcej argumentów konsumentom w walce z instytucjami bankowymi. Generalnie rzecz biorąc banki nie mogą domagać się od kredytobiorców dodatkowych świadczeń w przypadku unieważnienia umowy. Jedyne aktualne roszczenie banku to żądanie zwrotu przekazanych kredytobiorcy środków pieniężnych. Takie rozwiązanie jest jednak oczywiste i każdy konsument musi się z tym liczyć rozpoczynając batalię z bankiem.

Z wyroku TSUE wynika też, że dyrektywa unijna 93/13 roztacza ochronę prawną nad konsumentem nawet po unieważnieniu umowy kredytowej. Owszem, regulacje krajowe mogą w sposób niejako samodzielny kształtować sytuację prawną kredytobiorcy po rozwiązaniu umowy. Tym niemniej przepisy poszczególnych państw UE nie mogą zmieniać zakresu i istoty ochrony udzielonej przez dyrektywę 93/13. Z całą pewnością przepisy krajowe nie mogą doprowadzić do sytuacji, w której finansowe skutki unieważnienia umowy kredytowej obciążają jej strony w równym stopniu. Regulacje prawne nie mogą zachęcać instytucji bankowych do stosowania klauzul abuzywnych.

Komentatorzy ze strony banków odczytują pewne motywy wydanego wyroku TSUE nieco w inny sposób. Instytucje bankowe dostrzegają w wyroku TSUE szansę na stworzenie krajowej regulacji prawnej, która może zredukować negatywne, finansowe skutki po stronie banków. Przepisy te miałyby doprowadzić do takiej sytuacji prawnej i faktycznej, jaka istniałaby gdyby konsument zawarł umowę kredytu złotówkowego. Nie wydaje się jednak, aby banki doczekały się takiego rozwiązania ustawowego. Trybunał podkreślił w wyroku, że Sąd krajowy nie ma uprawnienia, aby zastępować niedozwolone klauzule w umowie innymi przepisami krajowymi. Jeśli przepis nie ma charakteru dyspozytywnego (względnie obowiązującego), to nie może być mowy o takim rozwiązaniu.

Foto: pixabay.com