Ponownie TSUE wyrokuje na korzyść frankowiczów w dniu 21.09.2023 r.

Po raz kolejny TSUE opowiedział się wyraźnie po stronie osób, które posiadają kredyt w walucie frank szwajcarski. W dniu 21.09.2023 r. Sąd ten udzielił odpowiedzi na pytanie prejudycjalne skierowane przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieście, a sprawę rozpoznano pod sygn. akt C-139/22.

Polski Sąd rozpoznający sprawę powziął wątpliwość, jak procedować gdy postanowienie umowy kredytowej znajduje się w rejestrze klauzul abuzywnych UOKiK. Dodatkowo Sąd miał pochylić się nad kwestią obowiązku informacyjnego przedsiębiorcy wobec konsumenta, który jest jednak specjalistą w danej dziedzinie. Jednocześnie TSUE wypowiedział się w przedmiocie zastąpienia nieuczciwej klauzuli prawidłową, na życzenie konsumenta.

Warto odnotować, że 25 maja 2021 r. prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wpisał do krajowego rejestru klauzul niedozwolonych postanowienia wzorca umowy stosowanego przez mBank. I to te postanowienia znalazły się w umowie, którą ocenia właśnie warszawski Sąd. Jeśli nieuczciwa klauzula została przez organy krajowe wpisana do rejestru postanowień niedozwolonych, to nie ma potrzeby każdorazowego badania jego abuzywności. Mówiąc wprost rejestr klauzul niedozwolonych wystarczy, aby bez karkołomnych interpretacji i ocen uznać, iż ów klauzula powoduje nieważność umowy kredytowej.

Takie rozstrzygnięcie powinno w naszej ocenie spowodować przyspieszenie rozpoznania spraw frankowych, bez przesadnego postępowania dowodowego. Do wydania wyroku może okazać się wystarczająca sama analiza umowy pod kątem powszechnego rejestru klauzul. Trzeba jednak wiedzieć, że póki co rejestr klauzul UOKiK nie zawiera zbyt wiele takich klauzul. Pomocniczo można posiłkować się zestawieniem przygotowanym przez Rzecznika Finansowego.

TSUE oznajmił też, że obowiązek informacyjny przedsiębiorcy nie powinien mieć innego zakresu, jeśli dotyczy konsumenta „świadomego” i „nieświadomego”. Każdy konsument winien być traktowany w sposób jednakowy, niezależnie od tego, czy dana osoba jest w codziennym życiu specjalistą w danej dziedzinie.

Wyrok TSUE z całą pewnością umacnia pozycję frankowiczów w sporach sądowych z Bankami, ale też umacnia pozycję wszystkich konsumentów.

Foto: pixabay.com

Wysokość zadośćuczynienia pieniężnego za śmierć osoby bliskiej wyliczy kalkulator

Krajowa Szkoła Sądownictwa i Prokuratury opublikowała na swojej stronie internetowej tzw. kalkulator zadośćuczynienia. Mowa tu o algorytmie, który ma pomagać w ustaleniu wysokości zadośćuczynienia za śmierć osoby bliskiej w wyniku zdarzenia odszkodowawczego.

Ów kalkulator ma służyć przede wszystkim składom orzekającym sądów powszechnych i ułatwić wydawanie wyroków. Do tej pory w polskim systemie prawnym w zasadzie nikt nie korzystał z tego rodzaju algorytmu. Aktualnie kalkulator znajduje się w fazie testów, ale twórcy zapewniają, że to już ostatni etap prac. Już widać, że zaczynają korzystać z tego kalkulatora towarzystwa ubezpieczeń. W sądach ta tendencja w zasadzie nie jest jeszcze zauważalna.

Wyliczenie uzyskiwane za pomocą kalkulatora bazuje na wielu okolicznościach faktycznych związanych z konkretną sprawą. Suma różnych czynników decyduje o tym, jaka kwota zadośćuczynienia jest w realiach danego przypadku adekwatna i odpowiednia. Jako przykładowe zmienne wpływające na wysokość świadczenia można wskazać: pokrewieństwo; stan emocjonalny po śmierci osoby bliskiej, relacje z osobą bliską i aktualna sytuacja życiowa. Co ciekawe, system korzysta również z bazy orzeczeń sądowych, które dostarczają informacji o kwotach zasądzanych w analogicznych sprawach odszkodowawczych.

Z algorytmu, o którym mowa powyżej mają korzystać nie tylko sądy, ale również sami poszkodowani i ich pełnomocnicy. Założenia twórców kalkulatora są co do zasady słuszne, ale na pewno nie może to być jedyne narzędzie wykorzystywane w przypadku oceniania negatywnych skutków śmiertelnego zdarzenia odszkodowawczego. Kalkulator KSSIP może być rzecz jasna pomocny, ale każda sprawa jest inna i należy uwzględniać specyfikę konkretnego przypadku.

Foto: pixabay.com

Wygrana w sprawie nadpłaconego kredytu frankowego – wyrok z dnia 19.06.2023 r.

Nasza Kancelaria odniosła kolejny sukces w sprawie frankowej. Prawnikom udało się wywalczyć w Sądzie Rejonowym w Białymstoku zwrot nadpłaconego kredytu frankowego. Uznanie za nieważną umowy zawartej przez Klienta z Bankiem Polska Kasa Opieki Spółce akcyjnej w Warszawie skutkuje koniecznością zwrotu przez Bank kwoty 66.847,34 zł. Klient spłacił zaciągnięty kredyt, a więc pozew obejmował żądanie zwrotu nadpłaty.

Sprawdź, czy Twoja umowa kredytowa zawiera klauzule niedozwolone i jakimi roszczeniami dysponujesz w stosunku do Banku. Wciąż wiele osób spłaca drastycznie niekorzystne raty kredytowe lub nie domaga się zwrotu nadpłaconych kredytów w obcej walucie.

Kolejny przełomowy wyrok TSUE dotyczący frankowiczów

Banki i kredytobiorcy doczekali się kolejnego, przełomowego rozstrzygnięcia dot. spraw frankowych. W dniu 15.06.2023 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w sprawie o sygn. akt C-520/21 i niewątpliwie jest ono korzystne dla wszystkich frankowiczów.

Sektor bankowy od kilku lat forsował przed sądami powszechnymi pogląd o możliwości domagania się od frankowiczów wynagrodzenia za korzystanie z kapitału. W przypadku unieważnienia umowy kredytowej bank, oprócz udzielonego kapitału, mógłby domagać się również uiszczenia swoistej, dodatkowej daniny. Chodzi o to, że w czasie kiedy konsument korzystał z kapitału i inwestował bank nie ma z tego tytułu żadnych korzyści. TSUE miał za zadanie odpowiedzieć, czy takie rozwiązanie jest zgodne z brzmieniem dyrektywy 93/13. Okazało się, że rozwiązania forsowanego przez banki nie da się pogodzić z treścią tego aktu prawnego.

Zgodnie ze stanowiskiem TSUE jeśli bank zawarł w umowie kredytu klauzule niedozwolone, to negatywnych konsekwencji takiego stanu rzeczy nie mogą ponosić konsumenci. Nie pomogło powoływanie się przez KNF na zasady sprawiedliwości społecznej i interes publiczny. Stabilność rynku finansowego nie może tamować korzystania przez konsumentów z regulacji wynikających z w/w dyrektywy.

Trybunał wypowiedział się tego dnia również w kwestii możliwości zawieszenia na czas trwania procesu obowiązku płatności dalej idących rat kredytu. Otóż decyzja w takiej kwestii należy wyłącznie do sądów krajowych. W praktyce nie ma więc przeszkód, aby w procesach frankowych występować z wnioskiem o zabezpieczenie roszczenia na czas trwania postępowania.

Werdykt TSUE z pewnością umocnił pozycję frankowiczów w walce z podmiotami bankowymi, ale wydaje się, że sektor bankowy nie powiedział jeszcze w tych sprawach ostatniego słowa.

Foto: pixabay.com

Kolejny sukces w sprawie frankowej – Sąd Rejonowy w Białymstoku z dnia 11 maja 2023 r.

Nasza Kancelaria odniosła kolejny sukces w sprawie frankowej. Prawnikom udało się wywalczyć w Sądzie Rejonowym w Białymstoku zwrot nadpłaconego kredytu frankowego. Uznanie za nieważną umowy zawartej przez Klientów z PKO Bank Polski S.A. skutkuje koniecznością zwrotu przez Bank kwoty 58.911,67 zł. Klienci spłacili zaciągnięty kredyt, a więc pozew obejmował żądanie zwrotu nadpłaty.

Sprawdź, czy Twoja umowa kredytowa zawiera klauzule niedozwolone i jakimi roszczeniami dysponujesz w stosunku do Banku. Wciąż wiele osób spłaca drastycznie niekorzystne raty kredytowe lub nie domaga się zwrotu nadpłaconych kredytów w obcej walucie.

Nowelizacja KPC i zmiana właściwości sądów w zakresie spraw frankowych

W dniu 15.04.2023 r. weszła w życie nowelizacja ustawy Kodeks postępowania cywilnego. Wprowadzone zmiany mają przede wszystkim na celu usprawnienie rozpoznawania tzw. spraw frankowych, ale nie tylko. Prezydent Andrzej Duda podpisał nowelizacją Kodeksu w dniu 22.03.2023 r.

Najważniejsze zmiany dotyczą właściwości rzeczowej i miejscowej sądów rozpoznających sprawy frankowe. Od teraz sądy okręgowe rozpoznawać będą sprawy, których wartość przedmiotu sporu przekracza 100 tysięcy złotych. Główne założenie wprowadzonej modyfikacji to dążenie to odciążenia sądów okręgowych, które rozpoznają tysiące pozwów frankowych. Mówi się, że do specjalnego wydziału frankowego Sądu Okręgowego w Warszawie wpłynęło ponad 40 tysięcy tego typu spraw. Teraz znacząca liczba pozwów trafi do sądów rejonowych. Prawda jest też, że od ostatniej modyfikacji tej kwoty z 2005 roku uległy zmianie realia gospodarcze i średnie płace.

Co więcej, znowelizowany artykuł 18 k.p.c. wprowadzi swoistą właściwość wyłączną sądów rozpoznających roszczenia frankowiczów. Od tej pory takie sprawy rozpozna wyłącznie sąd, w którego okręgu powód ma miejsce zamieszkania. Wiele pozwów z uwagi na siedziby banków trafiało właśnie do Sądu Okręgowego w Warszawie. Co ciekawe takie rozwiązanie nie będzie wprowadzone na stałe. Ów właściwość wyłączna będzie miała zastosowanie jedynie przez okres pięciu lat od dnia wejścia w życie tego przepisu.

Podpisane zmiany to również pewnego rodzaju doprecyzowanie nowelizacji k.p.c. z roku 2019. Wiele zamieszania wywołały wtedy tzw. zażalenia poziome. Polegały one na tym, że spora część środków zaskarżenia trafiała do innego składu orzekającego tego samego sądu. Dodany do art. 394 KPC nowy § 4 wprowadza ogólną zasadę, zgodnie z którą zażalenia na postanowienia sądu rozpatruje sąd wyższej instancji, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponownie rozpoznawaniem zażaleń na postanowienia w przedmiocie zabezpieczenia roszczeń zajmą się sądy II instancji. To samo odnosi się do zażaleń w przedmiocie sprostowania i wykładni orzeczenia.

Zmian jest zdecydowanie więcej i dotyczą one chociażby procedury zabezpieczenia roszczeń związanych z ochroną praw autorskich. Jednak największe zmiany mają znaczenie dla banków i frankowiczów. Tym niemniej ów nowelizacja nie powinna negatywnie wpłynąć na sytuację kredytobiorców. Wręcz przeciwnie zmiany mogą przyspieszyć rozstrzyganie sporów. Widząc postępującą tendencję w orzecznictwie i ustawodawstwie banki coraz częściej proponują ugodowe zakończenie sporów.

Foto: pixabay.com